I Spotkanie Mam Blogerek w Bełchatowie :)

    W sobotę 2 sierpnia odbyło się Pierwsze Spotkanie Mam Blogerek w Bełchatowie.
Mamy spotkały się w restauracji Buenos Aires. Miałam niezmierną przyjemność uczestniczyć w tym spotkaniu i poznać 12 wspaniałych kobiet. Jedną z nich jest Karolina z Świat Leny, która była organizatorką i chylę czoła, że sama ogarnęła wszystko. Jedynym pomocnikiem i człowiekiem od czarnej roboty był mąż Karoliny :)

 Karolina powitała nas po czym każda opowiedziała parę słów o osobie i o swoim blogu.
 Przed nami na stole leżały śliczne pudełka wykonane przez Sisters92, a w nich Przypinki.

Pierwszym gościem była pani Aleksandra Worpus z Mydlarni u Franciszka, która opowiedziała nam o kosmetykach nadających się dla mam jak i dzieci. Mogłyśmy zobaczyć, posmarować się i powąchać wszystkie prezentowane produkty.


Pani Aleksandra obdarowała każdą z mam.

Po prezentacji pani Aleksandry miałyśmy okazję posłuchać o kosmetykach z firmy Skarb Matki. Informacje o produktach tej firmy przybliżył nam pan Bartosz Woźny. Kosmetyki mogłyśmy wypróbować. Dyskusja wywiązała się na temat oliwki (do której mnie nikt nie przekona) oraz jakiej wysokości filtry stosować u dzieci.

 Mogłyśmy także posłuchać i obejrzeć butelkę samonagrzewającą się, fajny gadżet u nas zbędny, bo   Aniela antybutelkowa.
 Na koniec pan Bartosz zostawił dla nas upominki.

Ostatnim gościem, ale nie najmniej ważnym, a nawet powiem, że najważniejszym i chyba przez wszystkie mamy najbardziej oczekiwanym był pan Paweł Zawitkowski - fizjoterapeuta.

Pan Paweł to niezwykle przemiły i otwarty człowiek. Dowiedziałyśmy się jak ważny jest sen u dzieci, oraz dużo ważnych rzeczy dotyczących rozwoju dzieci.
Drogie mamy dzieci w wieku 10lat mogą rozwojowo różnić nawet o dwa lata, także porównywanie dzieci to nie jest dobry pomysł, szczególnie tych małych co to dopiero zaczynają siadać, obracać się na boczek, czy którym wychodzą zęby.
Spotkanie przebiegało bardzo na luzie, nie był to typowy wykład. Pan Paweł odpowiadał na każde z naszych pytań. Myślę, że gdyby tylko czas pozwolił to nasza konwersacja trwałaby wiecznie, bo przecież zdrowie i rozwój naszych dzieci to temat rzeka.

Po spotkaniu z panem Zawitkowskim miałyśmy chwilę by spokojnie poplotkować, zjeść, napić się i poznać lepiej.

Później przyszedł czas na prezenty od sponsorów za które serdecznie dziękuje.

* Torba od All Bag

* Tygryski

*Witamina C, Novovit i lizakiIn Favit Baby

 

*Krochmal BioLife (zdj.wyżej) oraz Mama Coffee Adamed

*Poduszka - klin od  Sova

*Carmex

*Baby Ono

*Concertino Baby

*buty od Primigi

*kolczyki od Coolkishop

*Bazgroszyt

*Rodzinne rabaty

* Powerlook  oraz Bebito

W losowaniu wygrałyśmy :

* opaskę od Studio Metka

*maseczki od Zapach Azji

*książkę od wydawnictwa Znak Emotikon

Pozostali sponsorzy:
Ekoubranka  Sweet&Love  Oops - do it Again Ekodrogeria
Miley  Fandoo  Cosmeticservice  Mabibi 

Niektóre z mam miały okazję udzielić krótkich wywiadów dla Internetowej Telewizji Bełchatów gdzie już niebawem będzie można zobaczyć video z naszego spotkania.

 

Dzieci obecna  na spotkaniu również miały zapewnione atrakcje. Pani Małgorzata Dutkiewicz z BLACKDOT Kids zadbała o to by nasze pociechy się nie nudziły.

Zaczęło się od zwierzątek, kwiatków itp z balonów, po malowanie buzi, moja Anielka miała na rękach motylka i kwiatuszka, a na koniec dzieciaczki udały się z panią Małgorzatą do pobliskiego parku gdzie puszczali wielkie bańki.

Zapraszam do odwiedzenia wszystkich wspaniałych mamusiek ze spotkania:
Matuś i jego dni
Świat Leny
Igimigi
Sezamkowo
Mama Mili
Sprytna Mama
Mama bloguje
Muffin Case
Anyahmama
Tam jedziemy
DayByDayMum


Jeszcze raz dzięki dziewczyny za spotkanie!
,

Aniela kontra majtki

Przyszło lato, ciepłe dni, więc przyszedł i czas na pożegnanie się z pepesiem (jak to mówi Aniela).
Myślałam, że pójdzie gładko bez żadnych problemów, bo Aniela już jakiś czas temu sama zaczęła siadać na nocnik, raz się udało raz nie, ale siadała.
Teraz już nie było tak miło. Może i siadać siadała, ale żeby zrobić na tym nocniku co na leży to już nie koniecznie.
Padła decyzja zakładamy majtki i przypominamy, że trzeba zrobić siku na nocnik. Na dwór również zakładałam młodej majtki.
Chodziłam z całym zapasem majtek, sukienek, czy też getrów lub krótkich spodenek.
Aniela gdy siedziała we wózku było ok, nigdy jej się nie zdarzyło zsiusiać, ale jak wyszła z wózka, to już koniec. Pytałam po dziesięć razy Anielka chcesz siku? Może pójdziemy na trawkę? oczywiście zero chęci by zrobić siku na trawkę. Nawet koleżanka (3m-ce starsza) szła z nami siusiu, ona zrobiła Aniela nie, by po chwili zrobić siku w piachu.
Więc wycierałam, przebierałam i tak w kółko. W domu wcale nie było lepiej. Podłoga w naszym mieszkaniu obsikana chyba wszędzie. Łóżko oczywiście też. Już czasami miałam nerwy, ale powiedziałam jak nie teraz to kiedy i dalej chodziłam ze ścierką i wycierałam podłogę, przebierałam młodą i prałam majtki.
Gdy jechaliśmy gdzieś dalej, lub na dłużej zakładałam jej pampersa.
Jakoś w tamtym tygodniu Aniela przed drzemką stwierdziła, że nie chce pepesia. Spała z gołą pupą, gdy wstała postawiłam jej nocnik na łóżku i mówię siadaj na tronie :) posadziłam ją, młoda stwierdziła jak zawsze "NIE UDA SIĘ" a po chwili słychać strumień:)  i to był początek zmiany na lepsze. Zaczęłam sadzać ją po spaniu i tym popołudniowym i po nocy. Przeważnie się udawało. Po domu zaczęła chodzić w majteczkach i wołać siku na nocnik. Teraz nawet gdy np ogląda bajkę woła mamo siku siku, więc ją biorę i siada na nocnik, albo leci sama. Nocnik niestety póki co musi stać w dużym pokoju, żeby był pod ręką. Czasami zdarzy się jakaś mała wpadka, ale nie wymagam od niej by z dnia na dzień się nauczyła czegoś(nie tylko siusiania na nocnik).
Jedyny problem to siusianie u kogoś lub gdzieś.
Byliśmy w niedzielę u rodziców K. i Aniela kilka razy wołała do toalety lub sama ją zaprowadzałam, ale nie udawało się zrobić siku. W końcu Aniela zaczęła wołać, że chce do domu. Nagle zapaliła mi się lampeczka w głowie, że moje dziecko chce do domu, bo chce siku. Zaproponowałam, że założymy pampersa, zgodziła się i bawiła się jeszcze przez jakiś czas, zanim nie zebraliśmy się by jechać.
Mam nadzieję, że jeszcze trochę i nauczy się robić siku także u kogoś, czy też na dworze, bo czasami nie ma innego wyjścia.

Woda, plaża, słońce i relaks

Słońce ostatnimi czasy nas "rozpieszcza", a czasami męczy.
W minionym tygodniu wybraliśmy się nad wodę. Tatuś do pracy a my z moją siostrą i przyszłym szwagrem w samochód i jazda.

Początkowo trochę chmur chciało nas zniechęcić, ale my się tak łatwo nie poddajemy.
Chmury poszły w niepamięć, zostały tylko promienie słońca.
Woda zostawiała dużo do życzenia dlatego też trzymaliśmy się z dala od niej. Sporo dzieci w wodzie mimo zakazu kąpieli. Afuu... sama bym nie weszła, tym bardzie nie wpuściłabym Anieli.
Aniela podchodziła do wody (zatrzymując odległość na jakieś 30cm) tylko by wrzucać kamyczki.
Piach wystarczył by moje dziecko zajęło się na ponad 3 godziny.
Ja jedynie musiałam kopać dołki. Wchodzenie w dołek i zasypywanie się piachem okazało się najlepsza zabawą. Młoda szczęśliwa jakby gwiazdkę z nieba otrzymała:)
Wyjazd nad wodę uważam za udany:)

Plac zabaw

Plac zabaw to nasz drugi dom.
Bywamy często, chociaż ostatnie upały trochę nam to uniemożliwiają.
Chodzimy na plac za naszym blokiem. Znamy ten plac jak własną kieszeń.
Aniela ma tu swoich towarzyszy zabaw. Wie gdzie jak wejść, gdzie da sobie radę sama, a gdzie potrzebuje mojej pomocy.
Ja jestem spokojna, bo wiem, że moje dziecko jest w znanym dla nas miejscu i czuje się bezpieczna. A ja mogę porozmawiać z innymi mamami cały czas mając na oku swoją pociechę.
Plac nie jest rozproszony, wszystko jest "w kupie", ogrodzony małym płotkiem, na całym placu jest piach więc nie ma obawy o zdarte kolana.
W tym roku Aniela jest samodzielna na placu zabaw, nie potrzebuje moje pomocy przy większości zabawek. Ja jej tego nie bronię, bo wiem, że da radę. A nie chce robić z niej małej życiowej nieporadnej istotki.  Na początku chodziłam za nią krok w krok, pomagałam, trzymałam, asekurowałam. Teraz Aniela jest samodzielna i nawet sama nie chce by jej pomagać. Chociaż czasami też bywają dni gdy chce by z nią chodzić wszędzie i wtedy spędzamy ten czas razem. Uważam, że jeśli daje sobie radę sama i chce bawić się ze swoimi rówieśnikami to nie ma sensu bym za nią chodziła. Ktoś powie, że puszczam dziecko samopas, a sama usiądę i plotkuję z innymi mamami zamiastt zająć się dzieckiem. Czas na wspólną zabawę mamy w domu lub poza placem zabaw, więc nie dam sobie wmówić, że trzeba chodzić za dzieckiem krok w krok.
Ok gdy dziecko jest mniejsze to jest to zrozumiałe, że nie puścimy dziecka samego.
Są na "naszym" placu dzieci w wieku Anielki które siedzą tylko w piaskownicy i rodzice tylko mówią, tu nie idź bo tu wysoko, tam nie idź bo są inne dzieci, tam nie idź bo to, bo tamto.
Wiadomo tłumaczę Anieli, że nie wolno podchodzić do karuzeli jak kręcą się inne dzieci, czy na zjeżdżalni trzeba czekać, aż inne dziecko zjedzie. Cały czas uważam by coś nie strzeliło jej do głowy i nie weszła pod huśtawkę na której ktoś jest.
Dajmy dzieciom trochę luzu i wolności niech poznają świat i pobawią się z innymi dziećmi.

Sobota poza miastem!

W sobotę tatko miał wolne od pracy więc postanowiliśmy wybrać się do Gorzkowic do cioci.
Niestety nie mamy nigdzie bliżej rodzinki na wsi, ani żadnej działki. Nad czym bardzo ubolewam.
W tygodniu babcia kupiła Anielce basen w biedronce (za ok 18 zł).
Wstaliśmy, zjedliśmy śniadanko i zaczęliśmy się pakować. Aniela od samego rana chciała już zakładać kostium, bo będzie pływać. Zabraliśmy wszystko co potrzebne i ruszyliśmy w drogę.
Gdy dojechaliśmy Anielka od razu zarządziła, że chce już basen więc z tatusiem dmuchaliśmy, nawet daliśmy radę bez pomocy pompki. Nalaliśmy wody, trochę zimna była więc trochę odczekaliśmy by się nagrzała od słońca, dodatkowo babcia zagrzała wodę w dużych garnkach i dolała, więc po chwili młoda już moczyła dupkę w basenie.
Anielka pluskała się w basenie pod okiem cioci/chrzestnej, a mama z tatą wzięli się za skrobanie drzwi od komórek i za malowanie. Chciałam opalić swoje białe nogi więc przywdziałam króciutkie spodnie (w mieście tego nie robię, bo wstyd:P) i bluzkę bez ramiączek. Oczywiście plecy i dekolt opaliły się i to nieźle, a nogi ... hmm... na lewej nodze mam placek czerwony z jednej strony, więc moje nogi nadal białe, póki co przyozdobione czerwoną plamą:)
W trakcie pluskania i malowania, wcinałyśmy z młodą malinki prosto z krzaczka. Aniela nie chciała nigdy jeść malin, a tu proszę sama zrywała i cyk do buźki. Na koniec mama z babcią wzięły się za zrywanie brzoskwiń. Teraz czekamy aż dojrzeją, bo są śliczne duże, ale jeszcze trochę twarde.
Aniela była bardzo szczęśliwa, bo w końcu mgła się popluskać w basenie, radość Miśki bezcenna. Lała wodę konewką, ćwiczyła szpagat w wodzie , robiła "klapen pupen", łowiła rybki :)
To jest atrakcja, a nie moczenie pupy w małym pontonie na mikro balkonie.
Mamy nadzieję na pogodę jeszcze i kolejny wyjazd. Następnym razem zabieramy jeszcze ze sobą zjeżdżalnię, którą Anielka dostała od dziadków na roczek. Frajda będzie jeszcze większa:)
Dzień zleciał szybko, młoda padła w drodze do domu i spała jakieś 2-3 godz

Niedziele spędziliśmy już bardziej leniwie, za to rodzinnie, bo odwiedziliśmy wszystkie babcie (dwie babcie i prababcie)

Łapię chwile ulotne jak ulotka

Ostatnie dni Anielka zrobiła się straszny przytulas.
Uwielbiam ją taką. Mała, bezbronna istotka wtulona w mamę lub tatę.
Zasypia przytulona do nas. I nie ważne, że pot leje się po czole bo taki ukrop w domu.
Ona wtulona od głowy po swe małe stópki w mamę albo w tatę. Ręka zarzucona na szyję rodzica i tak zasypia. A najlepiej żebyśmy zasypiali wszyscy razem wtuleni w siebie.
W ciągu dnia też przychodzi się przytulać. Do nas do babci, cioci, dziadka, wujka.
Jak nie kochać takiej małej istotki z tak wielkim sercem.
I serce rośnie jak słyszę jak mówi do wychodzącego taty do pracy "Paaaa Kochaaaam Ciemmm, buzi buzi buzi" i jeszcze każe się podnieść do okna i przez okno krzyczy "tatooo buzi buzi buziiii"

Momenty, których inni nie dostrzegają dla mnie są bardzo cenne.
Dla jednych błahe słowa, a ja widzę w nich radość mojego dziecka.
I gdy podczas deszczu nasłuchuje i mówi "kap kap kap", bo słyszy jak deszcz uderza o parapet to wiem, że dla niej jest to przeżycie, że ją to cieszy, ten mały dźwięk , niby zwykły, niby nic nie znaczący, a jednak to on przykuwa jej uwagę.

Radość moja gdy dziecko mówi, krótki wierszyk, którego razem się uczyłyśmy podczas zabawy przez ostatnie dni. Jedni pomyślą wariatka, a ja się cieszę bo moje małe dziecko robi takie postępy, jeszcze nie dawno kilka słów umiała i trudno było coś wyciągnąć,a teraz wierszy recytuje.

Wielka radość z puszczania baniek, zjeżdżania ze zjeżdżalni czy bujania się na huśtawce, której jeszcze nie tak dawno nie lubiła.
Chcę zapamiętać jak najwięcej tych chwil, tych ważnych i ważniejszych, tych małych i najmniejszych. Chcę cieszyć się z tego co cieszy moje dziecko, chcę tak jak ona zachwycać się małymi rzeczami.

Łapiemy chwile ... bo czas tak szybko ucieka



Przy okazji zapraszam was serdecznie do nas na fp AnieLove